Διάγνωση του αυτισμού
Η διάγνωση του αυτισμού γίνεται από διεπιστημονική ομάδα ειδικών ή από ειδικό γιατρό, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού και το σύστημα υγείας (δημόσιο ή ιδιωτικό).
Η διάγνωση πρέπει να βασίζεται σε διεθνή επιστημονικά κριτήρια (DSM-5 ή ICD-11).
🔹 Ποιοι επαγγελματίες είναι αρμόδιοι για τη διάγνωση:
1. ΠαιδοψυχίατροςΟ βασικός και νομικά υπεύθυνος επαγγελματίας στην Ελλάδα για τη διάγνωση του αυτιστικού φάσματος. Αξιολογεί την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού, τις δυσκολίες στην επικοινωνία, τις επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές και άλλες νευροαναπτυξιακές παραμέτρους.
2. Αναπτυξιολόγος (παιδίατρος με ειδίκευση)Μπορεί να εντοπίσει πρώιμες ενδείξεις αυτισμού σε βρέφη και νήπια και παραπέμπει σε παιδοψυχίατρο ή διεπιστημονική ομάδα για πλήρη διάγνωση.
3. Νευρολόγος παιδιώνΜπορεί να συμμετάσχει στη διάγνωση όταν υπάρχουν παράλληλα νευρολογικά προβλήματα ή διαφορές στην ανάπτυξη.
4. Κλινικός ψυχολόγοςΔεν μπορεί από μόνος του να θέσει ιατρική διάγνωση, αλλά κάνει ψυχομετρικές αξιολογήσεις (δοκιμασίες νοημοσύνης, κοινωνικής αντίληψης, λόγου κ.λπ.) και συμμετέχει στην ομάδα διάγνωσης.
5. Λογοθεραπευτής / ΕργοθεραπευτήςΔεν διαγιγνώσκει, αλλά αξιολογεί λειτουργικές ικανότητες (λόγος, αισθητηριακή επεξεργασία, κινητικότητα), και παρέχει στοιχεία που βοηθούν στη διάγνωση.
🔹 Πού γίνεται η διάγνωση στην Ελλάδα:Δημόσιοι φορείς:Ιατροπαιδαγωγικά Κέντρα (ΙΠΔ) των Νοσοκομείων ή Κέντρων Ψυχικής ΥγείαςΚέντρα Ψυχικής Υγείας Παιδιών & ΕφήβωνΚΕΔΑΣΥ (πρώην ΚΕΔΔΥ) – για αξιολόγηση μαθησιακών και αναπτυξιακών δυσκολιών στο σχολείοΠαιδιατρικές Κλινικές Πανεπιστημίων (π.χ. Παίδων “Αγία Σοφία”)Ιδιωτικός τομέας:Ιδιώτες παιδοψυχίατροι / αναπτυξιολόγοι με εμπειρία στο φάσμα αυτισμούΙδιωτικά αναπτυξιακά κέντρα
Η διάγνωση είναι έγκυρη μόνο όταν προέρχεται από πιστοποιημένο γιατρό (π.χ. παιδοψυχίατρο) και υπογράφεται με κριτήρια DSM-5 ή ICD. Για χρήση σε δημόσιες υπηρεσίες (π.χ. σχολείο, ΚΕΠΑ, ΕΟΠΥΥ), απαιτείται συνήθως έγγραφο από δημόσιο φορέα ή αναγνωρισμένο ιατρό.
L'accompagnement psychologique des parents d'enfants autistes est un pilier essentiel du soutien apporté à l'enfant et à sa famille. Après le diagnostic, les parents doivent gérer une multitude d'émotions et de difficultés, telles que l'anxiété, l'incertitude, la culpabilité ou la peur de l'avenir. Cet accompagnement vise à leur offrir non seulement des informations, mais aussi un soutien pratique et psychologique.
Objectifs principaux du conseil parental :
Connaissance et compréhension du diagnostic
Les parents apprennent ce qu'est l'autisme, quelles sont les caractéristiques du spectre et comment elles se manifestent chez leur propre enfant.Gérer ses émotions
Les parents ont la possibilité d'exprimer leurs préoccupations et leurs sentiments, et de traverser l'expérience du diagnostic dans un climat de soutien.Renforcer le rôle parental
Les parents sont encouragés et formés pour développer des compétences qui les aideront dans leur communication quotidienne et l'éducation de leur enfant, dans le respect de ses particularités et de ses besoins.Orientations pour les interventions
Les conseillers aident les parents à comprendre les options de traitement disponibles (par exemple, l'ergothérapie, l'orthophonie, l'intervention comportementale) et à choisir le cadre approprié pour l'enfant.Organisation de la vie quotidienne et du domicile
Des conseils pratiques sont fournis pour organiser les routines, renforcer l'autonomie de l'enfant et gérer les comportements difficiles.Soutien au niveau du couple et de la famille
Le soutien psychologique renforce la communication entre les membres de la famille et réduit les tensions qui peuvent survenir en raison de l'augmentation des exigences.
Modes de livraison :
séances individuelles avec les parents
Réunions de groupe avec d'autres parents
Ateliers de formation parentale
soutien psychologique à long terme
Le but du conseil n'est pas de « réparer » l'enfant, mais d'aider la famille à accepter et à responsabiliser l'enfant, à exploiter son potentiel et à créer un environnement d'acceptation et de développement.